به گزارش پایگاه خبری نقدینه، هوشنگ خستوئی پیرو همین موضوع گفت: بر این اساس اگر سرمایه بانکی از بین برود، سهامداران مکلف به تامین سرمایه تا حداقل تعیین شده هستند.
خستوئی در خصوص تجدید ارزیابی دارایی های بانک ها نیز گفت: این موضوع راه حل مناسبی برای این مسئله نیست چرا که این اقدام در چند مرحله انجام شده است.
وی با اشاره به قانون بانکداری جینگ بال سوئیس گفت: دو نوع ذخیره در بانک ها گرفته می شود یکی ذخیره عمومی بوده که ۱.۵درصد کل پرتفوی هر بانک را تشکیل میدهد و دیگری ذخیرهای است که با توجه به توان و ریسک هر بدهکار در نظر گرفته میشود که با احتساب این ذخایر درمییابیم که سرمایه بانکها اکنون بحرانی است.
وی همچنین با اشاره به مشکلات ساختاری در بانک ها گفت: از نظر ساختاری این مشکل در بانک ها وجود دارد که شخص حقیقی تنها تا ۵درصد و شخص حقوقی تا ۱۰درصد بیشتر نمی توانند سهامدار بانک ها باشند در حالی که بانک ها شرکت تعاونی نیستند که چنین ساختاری داشته باشند.
خستوئی ادامه داد: یک سهامدار بانکی باید بتواند ۴۰تا۵۰درصد سهام یک بانک را در اختیار داشته باشد تا اگر پول مردم از بین رفت، بتوان گریبان او را گرفت و نکته اینجاست که در حالی که سهامدار ایرانی چنین مجوزی را ندارد اما سهامدار خارجی می تواند تا۴۰ درصد سهام را در مالکیت خود داشته باشد.
به گزارش بورس نیوز، وی با اشاره به این موضوع که ۱۸سال حسابدار بانک های ایران بوده ام و بیان این موضوعات باعث اعتراض می شود، گفت: این موضوع مصداق کاپیتالاسیون است.